Sunday, 28 July 2013

ঘৰ ( কবিতা )

একো একোটা বন্ধ বাকচ,

'ঘৰ' নাম দি লৈছে।

আন্ধাৰ ভিতৰবোৰ 

পৰ্দা দাঙিও পোহৰাব নোৱাৰি,

খিৰিকীৰে মনৰ ভিতৰলৈ পোহৰবোৰ 

টানিব নোৱাৰি ।

ইফালে, ঘনেপতি ৰেলৰ দীঘল উকি,

কেতিয়াবা ট্রেক এৰি যেন ঘৰৰ ভিতৰ পায়হি ।

কোলাহলবোৰে কাঢ়ি নিয়ে,

জীয়াই থকাৰ শেষ আশাকনো ।

তথাপি জীয়াই থাকে ।

নিস্তব্দ্ধ সময়খিনিত মুখত এমোকোৰা হাঁহি লৈ।

আৰু, কোনেও নজনাকৈ

ৰেলৰ দীঘল উকিৰ আঁৰ লৈ

চিঁঞৰি চিঁঞৰি কান্দে।

কাৰণ, তাই 'ঘৰ' সাজিবলৈ বিচাৰিছিল-

আন্ধাৰ, বন্ধ বাকচ নহয় ।

No comments:

Post a Comment

ল'ৰালিতে ধেমালীতে ( অনুভৱ )

সন্ধিয়াৰ আগে আগে আয়ে খেলাবোৰ সামৰিব কৈছিলে, তই তেতিয়া  কাণমলা এটা খাই পঢ়া টেবুলত বহিছিলি ৷  পকেটত কিন্তু তেতিয়াও মাৰ্বলগুটিবোৰে খ...