আন্ধাৰৰ ভালপোৱা ( অনুভৱ )

এতিয়া আন্ধাৰবোৰ ভাল লগাৰ সময় । দেখা যে নাপাওঁ তেতিয়া তোৰ বুকুত দাগ কটা মামৰবোৰক  । উচুপি নুঠিবি মাজৰাতি , আন্ধাৰে বেয়া পায় দুখ-বেদনা । অন্তৰ মুকলি কৰি ক’বি আন্ধাৰক তোৰ সপোন, অভিমানবোৰৰ কথা । নিজৰ বুকুত কুৰুকি কুৰুকি সোমোয়াই ল’ব তোৰ যত যাতনা ।

…..

আন্ধাৰে নুবুজে তোৰ-মোৰ মাজৰ শব্দৰ অৰিয়াঅৰি । সেয়ে, শব্দৰ আঘাটত আহত হোৱাৰ শংকা নাথাকিব আমাৰ মাজত । বুকুপাতি আঘাটবোৰ নিজেই গাত পাতি লয় এই আন্ধাৰবোৰে ।

…..

 ওৰে ৰাতি আকোঁৱালি থাকে, আশ্বাস দি ৰাখে । তই আহিবি বুলি সপোনো নেদেখুৱাই, নিৰাশও নকৰে । কাৰণ, আন্ধাৰতে হ’লেও কঢ়িয়াই আনে তোৰ মাৰ্বলৰ চকুৰে সতে মৰম আকলুৱা মুখখনি ।

…..

সেয়ে কওঁ, এতিয়া আন্ধাৰবোৰ ভাল লগাৰ সময় । কাৰণ, এই আন্ধাৰে মোক বুজালে, না তই মোৰ উন্মাদনা, না তই মোৰ জিদ্ আৰু না তই মোৰ সপোন । না কথাৰে, না কবিতাৰে , না গানেৰে ব্যক্ত কৰিব পাৰো তোক ।  কেৱল অনুভৱ কৰিব পাৰো তোক, তাকো এই আন্ধাৰত । তই মোৰ বাবে এটা জীয়া “অনুভৱ”।

…

সচাঁয়ে, এতিয়া আন্ধাৰবোৰ ভাল লগাৰ সময় ।